| |
Muzeum
Sztuki dyrektor: Jarosław Suchan |
Muzeum Sztuki w Łodzi jest
jedną z najstarszych w Europie placówek specjalizujących się w sztuce
awangardowej. Początek
Muzeum Sztuki wyznacza rok 1931, kiedy Władysław Strzemiński w imieniu
grupy "a.r." przekazał Wydziałowi Oświaty i Kultury Magistratu
Miasta Łodzi kolekcję międzynarodowej sztuki nowoczesnej jako
depozyt artystów. Jeszcze w tym samym roku została otwarta galeria
sztuki nowoczesnej
w Miejskim Muzeum Historii i Sztuki im. Juliana i Kazimierza Bartoszewiczów,
która udostępniła zwiedzającym otrzymane prace i zaliczana do pierwszych
w świecie stałych muzealnych ekspozycji sztuki awangardowej. Ekspozycja
zawierała prace artystów skupionych w formacjach awangardowych "Cercle
et Carre" oraz "Abstraction - Creation": Aleksandra
Caldera, Theo van Doesburga, Soni Delaunay, Maxa Ernsta, Kurta Schwitersa,
Fernanda
Legera oraz Władysława Strzemińskiego, Henryka Stażewskiego
i Katarzyny Kobro. Tym samym Łódź stała się drugim po Hannowerze (Gabinet Abstrakcyjny
El Lissitzkiego), a trzecim po Nowym Jorku (Museum of Modern Art) miastem
posiadającym kolekcję sztuki nowoczesnej. |
Sala Neoplastyczna, proj. W. Strzemiński |
Sala Neoplastyczna, proj. W. Strzemiński, na pierwszym planie kompozycje przestrzenne K.Kobro |
Swój kształt i charakter kolekcja zawdzięcza przede wszystkim inicjatorowi, wybitnemu malarzowi, teoretykowi sztuki i dydaktykowi Władysławowi Strzemińskiemu, przy nieocenionej pomocy poŹzostałych członków grupy "a.r.", a także artystów, takich jak Jean Arp czy Michel Seuphor. Zasadą obowiązującą przy jej tworzeniu było równorzędne traktowanie awangardy polskiej i zagranicznej. W Kolekcji, liczącej do 1939 roku 112 dzieł, z których II wojnę światową przetrwało 83, sąsiadują bez dysonansów dzieła europejskich i polskich przedstawicieli nurŹtów racjonalnych i ekspresyjnych w sztuce l połowy XX wieku. Po wojnie, w 1946 roku Muzeum otrzymało nową siedzibę w dawnym pałacu Poznańskich przy ulicy Więckowskiego 36 w Łodzi. W 1966 roku stanowisko dyrektora Muzeum obejmuje Ryszard Stanisławski. Zaprogramował on charakterystyczną do dziś dla łódzkiej instytucji politykę uzupełniania zbiorów polegającą na łączeniu awangardy lat trzydziestych z poszukiwaniami sztuki najnowszej. Kolekcja Muzeum Sztuki zostaje poszerzona m.in. o prace Alaina Jacqueta, Grzegorza Kowalskiego, Karola Broniatowskiego, Lawrence'a Weinera. W 1981 roku zbiory Muzeum wzbogacają się o dar Josepha Beuysa ("Polentransport") oraz o realizacje artystyczne uczestników międzynarodowej "Konstrukcji w Procesie". Prace Beuysa były prezentowane w odrębnej sali, własną przestrzeń otrzymał też Roman Opałka (2001). Powyższe stałe ekspozycje trwały w niezmienionej formie do roku 2006, nadal udostępniona publiczności jest Sala Neoplastyczna zaprojektowana jeszcze przez Władysława Strzemińskiego. |
![]() Magdalena Abakanowicz Plecy, 1981 |
![]() Wojciech Fangor Postaci, 1950 |
Pod kierownictwem Ryszarda
Stanisławskiego Muzeum zapoczątkowało konsekwentną promocję polskiej
sztuki awangardowej
za
granicą. Szczególne znaczenie mają wystawy poświęcone konstruktywizmowi
w Polsce, Władysławowi Strzemińskiemu, Katarzynie Kobro, Henrykowi
Stażewskiemu, Stanisławowi Ignacemu Witkiewiczowi oraz sztuce współczesnej.
Najważniejsze
wystawy zagraniczne to: "Konstruktywizm w Polsce" w Folkwang
Museum w Essen oraz w Rijksmuseum Kroller-Muller w Ottero (1973) i "Presences
polonaises, l'art. vivant autour du Musee de Lodz" w Centre
Pompidou w Paryżu (1983) - wystawa będąca najobszerniejszą prezentacją
sztuki
polskiej XX wieku w Europie Zachodniej. W 2006 konkurs na dyrektora Muzeum Sztuki wygrywa Jarosław Suchan, który podejmuje się kontynuacji polityki Ryszarda Stanisławskiego. Już na początku 2007 kolekcja zostaje wzbogacona o zbiory łódzkiego oddziału Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Pojawia się perspektywa kolejnej filii Muzeum, po udostępnionej w 1990 Rezydencji "Księży Młyn". Nowa przestrzeń wystawiennicza znajdzie miejsce w jednym z gmachów, należących do zabytkowego kompleksu fabrycznego Izraela Poznańskiego, który przekształcono w centrum rozrywkowo-handlowe "Manufaktura. Otwarcie planowane w drugiej połowie 2008 roku, tworzy przede wszystkim nowe możliwości dla prezentacji i reinterpretacji poszerzonej o sztukę najnowszą kolekcji oraz zainicjowania dialogu z nową publicznością. Cykl otwiera wystawa-szkic "Sztuka i Polityka (2007), która miała miejsce jeszcze w gmachu Muzeum przy ul. Więckowskiego. |
![]() Derek Boshier Chwała Anglii, 1962 |
![]() Mieczysław Szczuka Dymy nad miastem, ok1926 |
| Muzeum, poza wystawienniczą i krytyczną, prowadzi także działalność naukową,
edukacyjno-popularyzatorską i edytorską.
Malarstwo, grafika, rysunek, rzeźba, fotografia, tkanina, design, instalacja, film, sztuka wideo, multimedia
|