W 1952 roku w Muzeum Sztuki w Łodzi powołano dział tkactwa, z którego wyłoniło się Muzeum Włókiennictwa. Uzyskało ono samodzielność w 1960 roku jako Muzeum Historii Włókiennictwa, obecnie funkcjonuje pod nazwą Centralne Muzeum Włókiennictwa. Mieści się ono w jednym z najstarszych zabytków architektury przemysłowej. Biała Fabryka, kompleks klasycystycznych budynków, została zbudowana przez Ludwika Geyera w latach 1833-1837 jako pierwsza w Łodzi mechaniczna przędzalnia i tkalnia.

Muzeum składa się z kilku działów tematycznych:

• Dział technik włókienniczych gromadzi próbki surowców, narzędzi, maszyny włókiennicze i konfekcyjne. Są tu prezentowane wszystkie etapy włókienniczego procesu produkcyjnego w ujęciu chronologicznym.
• Dział historii przemysłu włókienniczego dokumentuje etapy rozwoju produkcji włókienniczej od organizacji cechowej, przez manufakturę, fabrykę do zakładu produkcyjnego. W zbiorach działu jest największa w Polsce kolekcja papierów wartościowych spółek włókienniczych, bogata ikonografia (albumy, fotografie, plany, mapy), dokumenty, numizmaty itp.
• Dział tkaniny przemysłowej posiada największy w Polsce zbiór różnych "asortymentów włókienniczych" - przędz, nici, tkanin, dzianin. Szczególnie cenne dla historii polskiej tkaniny i jej wzornictwa są archiwa dokumentów, projektów i "próbek produkcji" polskich zakładów od końca XIX wieku.
• Dział tkaniny ludowej gromadzi tkaniny unikatowe, próbki tkanin, koronek i haftów, fragmenty strojów traktując je jako materiał dokumentacyjny i bazę dla badań nad ludowymi technikami tkackimi.
• Dział odzieży obejmuje kolekcję strojów kobiecych i męskich oraz akcesoria mody od początku XIX wieku po współczesność. Kolekcję uzupełniają liczne zbiory ikonograficzne (grafika z 1 połowy XIX w., fotografie, czasopisma)
• Dział tkaniny artystycznej gromadzi materiały dokumentacyjne dotyczące dekoracyjnej tkaniny historycznej i unikatowej tkaniny współczesnej w postaci szkiców, projektów, rysunków technicznych. W kolekcji tkaniny historycznej znajduje się m.in. kilka tkanin koptyjskich z VI w., liczne przykłady produkcji wszystkich znaczących ośrodków europejskiego i pozaeuropejskiego jedwabnictwa od XV w., gobeliny europejskie, pasy kontuszowe, zbiór ręcznie wiązanych dywanów orientalnych, polskie kilimy.
  Muzeum posiada również największą na świecie kolekcję polskiej i obcej tkaniny współczesnej (m.in. dzieła M. Abakanowicz, W. Sadleya, J. Owidzkiej, U. Plewki-Schmidt. H. I S. Gałkowskich, S. Popławskiego, J. Rudzkiej-Habisiak, B. Levittoux-Świderskiej).
• Dział organizacji wystaw Centralnego Muzeum Włókiennictwa przygotowuje rocznie (we współpracy z innymi) kilkanaście wystaw w salach muzeum, galeriach i innych muzeach w Polsce i za granicą.
  Od 1972 roku Muzeum było współorganizatorem, a od 1982 r. Jest jedynym organizatorem Międzynarodowego Triennale Tkaniny. Jest to najstarsza i największa na świecie wystawa-konkurs współczesnej tkaniny artystycznej.
• Dział oświaty prowadzi działalność popularyzatorską, organizuje wykłady, spotkania, konkursy (np. "Łódzkie Triennale w oczach młodego widza")
  Muzeum posiada również bibliotekę ze specjalistycznym księgozbiorem liczącym 11.000 woluminów. Jest on dostępny zarówno dla pracowników naukowych, jak i dla zainteresowanych zwiedzających.